Coraz częściej chciałabym cofnąć czas aby przeżyć niektóre chwile jeszcze raz. Coraz bardziej tęsknie za tym co było kiedyś. Ale dobrze wiem,że już nic nie będzie takie jak dawniej.I nic na to nie poradzę,przez zmianami się nie ucieknie. Muszę dalej wstawać, chodzić do szkoły, uczyć się, jeść, spotykać się ze znajomymi, spać. Życie toczy się dalej bez tego co było kiedyś, ciągle się zmienia i jest inaczej. Nie wiem już co myśleć. A najlepsze jest to,że to aż tak bardzo nie boli, że pogodziłam się z tym. Ostatnio nie czuję już nic, nie wiem co się ze mną dzieje. Potrzebuję tylko tego żeby ktoś mnie przytulił i spowodował uśmiech na mojej twarzy. Chciałabym tylko wyjść w spokoju wieczorem na spacer.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz